Ik had geen specifiek doel tijdens de afgelopen Deventer Boekenmarkt. Als ik een betaalbaar, inspirerend boek tegen zou komen, dan was dat mooi meegenomen. Maar meteen vanaf de eerste kraam werd ik gegrepen door de prachtige, soms eeuwenoude omslagen die lagen uitgestalt.

Na de 5e of 6e kraam besloot ik deze inspiratiebronnen maar eens vast te leggen met mijn iPhone. Dan kon ik weer verder op de boekenmarkt van grofweg 6 kilometer. En ik kan nu wat langer genieten van al het moois. Hoewel ik sommigen, achteraf gezien, toch best had willen/moeten kopen…

Wat ik wel heel bijzonder vond, waren de ‘Poezie’ albums uit lang vervlogen tijden. Dat is toch een persoonlijk document van iemand uit die tijd. Ik heb er bijvoorbeeld een uit 1882 bekeken. Naast de omslag, waren de handgeschreven teksten ook overweldigend. Voorin had de vader van ene Catharina Johanna Rijk als eerste een stukje geschreven waarin hij zijn eigen dochter aanspreekt met ‘u’ en ‘uw’. Een pagina verder had een bekende van haar een versje geschreven, met als aanhef: ‘Lieve Cato!’. Eindigend met: ‘Uwe u toegenegene…’. Mooi, hoor. En dat handschrift!

Na 5 uur struinen had ik iets meer dan de helft van de markt erop zitten. Het was etenstijd. De batterij van mijn telefoon was leeg, maar ik had zo’n 80 foto’s kunnen maken. En uiteindelijk heb ik slechts twee boeken gekocht: Matchbox Labels en Reinventing the Wheel. Daarvan is de inhoud heel inspirerend.

Erg jammer dat het afgelopen was. Maar gelukkig is Europa’s grootste boekenmarkt er volgend jaar gewoon weer!

Ik was blij dat ik, na het slenteren, die avond met mijn lief kon zitten bij De Hip om volop te genieten van een bijzonder en intiem optreden van Thé Lau. Een van Nederlands beste zangers en songwriters. Daarna trakteerde Erik Neimeijer ons op allerlei schitterende covers. Over goede zangers en songwriters gesproken! Hij deed verzoekjes waarvan er veel van ons kwamen, waaronder zijn eigen nummer 'Lost' van Lorrainville.

Een heerlijke dag.

Alle foto’s staan op Facebook

Vrijdag 14 juni was een fantastische dag! Niet alleen vanwege het mooie weer, maar ook omdat het project Straatgeheim zeer geslaagd was. De Nieuwstraat in Deventer werd die dag overgenomen door uiteenlopende robots, dolblije kinderen, glimlachende ouders, voorbijgangers, winkeliers, enthousiaste creatieven en nieuwsgierige journalisten.

Maanden daarvoor zocht Egbert Scheffer een nieuwe werkplaats. Ik had Egbert leren kennen dankzij MAD Fest en stelde voor dat hij Bas Mennink eens moest benaderen. De kennismaking leverde geen nieuwe ruimte op, wel het nieuwe project Straatgeheim waarbij een groep kinderen met hulp van een aantal creatieven hun fantasie en creativiteit kunnen botvieren op een ludiek en bijzonder concept omtrent straatkunst.

Te gek om kinderen zo op deze lollige, beetje ‘rebelse’ manier met een stukje (kunst)educatie bezig te zien. Het thema werd uiteindelijk ‘robots’. Tegenwoordig laten we ons leven leiden door allerlei apparaten, gadgets met allemaal hun eigen ‘piepjes en bliepjes’. We zijn in feite zelf robot geworden. Daarom is het fantastisch dat een ‘nieuwe generatie’ naar buiten gaat en wat met haar handen maakt en volop haar verbeeldingskracht benut. 

Ik heb mijn steentje bijgedragen op mijn vakgebied en door her en der mee te denken. Het logo, beeldmerk, posters, de t-shirts zijn zo een aantal van de elementen waar ik graag mijn tijd aan heb besteed om Straatgeheim te laten slagen.

De ‘street art’ blijft - met hulp van de winkeliers - een hele week in de Nieuwstraat staan. En om de haverklap zijn er kinderen met de robots aan het spelen; handjes geven, lachen, praten, onderzoeken. En met de ducktape tekeningen op de straat doen ze spelletjes zoals hinkelen en zelfs kiekeboe. Sommige ouders kregen door Straatgeheim een hele andere kijk op hun eigen kind toen ze zagen hoe creatief hij of zij bezig was geweest.

Onlangs mijn eerste houtsnede afgedrukt. Het woord OPEN. Hoe eenvoudig ook; ik ben blij met het resultaat.

Tot nu toe zijn al mijn linosnedes, en nu ook deze houtsnede, veelal tekstueel geweest. Heeft ongetwijfeld met mijn vak te maken. Naar aanleiding van deze houtsnede kreeg ik van Iris Boter de vraag: ‘Hoe kies jij die woorden? Je neemt nu OPEN, vanwaar dat woord?’ Leuk! Een vraag waarbij ik moet nadenken over wat ik heb gedaan.

POSITIEF

In dit geval was het een aaneenschakeling van toevalligheden. Bij de eerste kennismaking bij de cursus ‘Grafiek’ had ik mij niet voorbereid. Niks meegenomen. Ik had immers geen idee wat mij te wachten stond. Na een korte inleiding werd er gezegd: ‘Nou, ga maar aan de slag…!’

Maar ik had dus niks. Ik besloot dan maar een houtsnede te proberen. Er ligt in het Kunstlokaal een leuke verzameling oude houten letters waarmee ik op zoek ging naar een woord om op een houten plankje te kunnen zetten. Ik zocht iets simpels, kort maar krachtig. En bovenal iets positiefs! Anders had ik ook FUCK kunnen snijden.

Maar het werd dus OPEN. Een woord dat je op verschillende manieren kan invullen: open karakter, open minded, winkel of deur is open, open hart, open boek, … Of denk aan het nummer ‘Open’ van The Scene: ‘Open, open, open moet het zijn…’ Hoe dan ook, het woord ‘Open’ zegt in alles: Welkom!

AFDRUKKEN

Aanvankelijk was ik van plan om het gewoon in zwart af te drukken, maar ik besloot vlak voor het inrollen van de inkt dat dat toch wat te saai was en riep: Rood! Et voila. Gerrit Jan Hendriks, de tekstschrijver waarmee ik een werkruimte deel, vond het een mooie symboliek; het woord OPEN in het rood, de kleur van gevaar, ‘pas op!’ of ‘geen toegang!’

Wel te gek als allerlei vlugge, instinctieve keuzes een mooi resultaat opleveren. Iris concludeerde: ‘Een gedicht in een woord. En dan ook nog een mooi beeld.’

MIJLPAAL

Uiteindelijk heb ik besloten de prints cadeau te doen aan een aantal mensen die op enigerlei wijze wat hebben betekend tijdens mijn weg naar zelfstandig ondernemerschap. Sinds 5 mei 2013 sta ik definitief en volledig op eigen benen, met een dikke pluim van het UWV in de pocket. Een mijlpaal! ‘k Ben echt heel blij met deze stap.

Sinds ik 'voor mijzelf' ben begonnen, heb ik er o.a. voor gekozen om dingen op te pakken die ik dolgraag zou willen doen waarmee ik tegelijkertijd mijn vak verder uit kan breiden. Zoiets schijnt blijkbaar niet voor iedereen een logisch besluit te zijn. Maar goed, zo ben ik momenteel een zelfstudie begonnen in het zgn. handlettering en kalligrafie. Heeft o.a. te maken met mijn liefde voor typografie. 

Begin dit jaar begon ik aan een cursus ‘Grafiek’, om met name het zeefdrukken onder de knie te krijgen. Thuis maakte ik al reproducties met linosnedes, maar oorspronkelijk was mijn wens om te zeefdrukken. Veel te duur, dacht ik. Dus: Gutsen!

Dankzij MAD Fest ontmoette ik Peter-Frans de Graaf van het Kunstlokaal in Deventer. Ik wilde de bezoekers kennis laten maken met een ambacht, met hun handen aan het werk zien en hun MAD Fest souvenir zelf laten zeefdrukken. Daar kon Peter-Frans voor zorgen. Tot grote vreugde van iedereen.

En hij geeft daar dus ook cursussen in. ‘k Heb mij meteen ingeschreven! Kon ik tóch nog gaan zeefdrukken. En elke woensdagochtend geniet ik van de geur van inkt, vieze handen, de andere mensen die met hun eigen grafiek project bezig zijn, de rust, het plezier, een praatje, even wat anders, even niet achter de computer én iets moois leren. Heerlijk!

P.S.: Klinkt misschien zweverig, maar het is mij opgevallen dat tot nu toe elke keer de zon scheen op de momenten dat ik het Kunstlokaal verliet…

De afgelopen tijd ben ik druk geweest, met veel uiteenlopende dingen. En dat blijft voorlopig nog wel zo. Ik ga namelijk voor mezelf beginnen onder de naam Shortlife. En MAD Fest komt alsmaar dichterbij…! Een van de dingen waarbij ik mij flink voor in het zweet heb zitten werken, zijn een aantal lino’s. Waarom? Voor het laatste stukje financiering voor MAD Fest.

Ik heb een aantal ontwerpen gemaakt waarbij ‘muziek’ veelal centraal staat, zoals songteksten van The Beatles en Ray LaMontagne of een quote van Quincy Jones. Hiervan heb ik dus met veel noeste arbeid linosnedes en gelimiteerde prints gemaakt. Deze verkoop ik à € 50,- per stuk. Ik verdien hier helemaal niets aan, want dat bedrag gaat namelijk volledig naar ‘t festival.

Ik wil MAD Fest uiteraard laten slagen, dus ik heb de afgelopen máánden heel veel tijd, energie, denkwerk, ontwerpwerk, materialen en meer geïnvesteerd. Zo ook bij deze eigen manier van crowdfunding. Bij MAD Fest draait het om creativiteit, dus zet ik ook - waar ik kan - mijn eigen creativiteit in voor de realisatie ervan.

Ben je nieuwsgierig welke exclusieve prints ik verkoop? Zou je graag een exemplaar willen hebben? Ga dan naar www.madfest.nl. Bekijk hieronder nog even de video gemaakt door Coen Remmelts van De Mannen Zonder Pak.

Al enige tijd is onze oudste zoon (bijna 4 jaar) helemaal gek van het Jungle Book. Hele scenes worden nagespeeld en anders wel zelf bedacht. Het levert vaak grappige taferelen op. Ik doe graag mee met zijn fantasiespel. Als ouder is het Jungle Book heel goed te behappen. Dat heeft natuurlijk met een stukje nostalgie te maken. Maar daarnaast zit de muziek goed in elkaar, de scenes zijn grappig. Een echte Disney klassieker. Tien keer beter dan de overgeproduceerde troep van Studio 100.

Regelmatig krijg ik het smekend verzoek om foto’s (Google) en filmpjes (YouTube) te laten zien. En dan zie ik als grafisch ontwerper soms te gekke dingen voorbij komen, met name tussen de oudere designs. De film stamt immers al uit 1967. Het originele boek van Rudyard Kipling is van 1894!

Vroeger hadden ze sowieso vaak de meest schitterende, typografische beelden. En daar kwam geen computer aan te pas.

Maar goed, mocht de ‘bevlieging’ van m’n zoontje iets te lang duren, dan moet ik deze maar eens laten horen: http://youtu.be/o1tj2zJ2Wvg

De voorverkoop is nog maar net gestart of er is alweer een volgende mijlpaal te melden: MAD Fest staat op voordekunst.nl! Een festival is natuurlijk vooral bedoeld voor de bezoekers. Zeker bij MAD Fest. Daarom willen wij je er graag actief bij betrekken. Heel eenvoudig, met behulp van het succesvolle idee van crowdfunding.

Er wordt al flink geïnvesteerd dankzij verschillende, enthousiaste organisaties. Maar we missen nog het laatste beetje om MAD Fest naar een hoger niveau te tillen en tegelijkertijd de toegangsprijs betaalbaar te houden.

Dus… Wil je meer dan alleen een toegangskaartje? Wil je laten zien dat je de Nederlandse kunst & cultuur een warm hart toedraagt? Wil je ook betrokken zijn in de realisatie van dit unieke festival? Dan is dit je kans!

» Op naar voordekunst.nl

Je bent sowieso een held als je dit bericht deelt met anderen!

Alvast ontzettend bedankt! Keep you posted!

Uiteraard is er speciaal voor het project een persoonlijke video gemaakt waarin je mij aan het woord ziet. Was niet makkelijk, maar dankzij Coen Remmelts van De Mannen Zonder Pak is het weer een zeer geslaagd filmpje geworden!

Vrijdagmiddag 1 juni kreeg ik een telefoontje van Arjan Hilgersom dat er weer een plek vrij was op een drukpers. Weer een mooie kans om mee te drukken! Of ik daar gebruik van wilde maken. Het ging om een een ruimte van 110 x 160 mm en het bestand moest die maandagochtend bij de drukker liggen.

Meteen schoot mij de quote van David Carson binnen: ‘Graphic design will save the world. Right after rock ‘n’ roll does.’ Heel toepasselijk voor MAD Fest. In de vrije uurtjes van dat weekend heb ik volgens de inmiddels herkenbare identity van MAD Fest een ansichtkaart gemaakt. Op het formaat 105 x 150 mm zodat hij prima in kaartenbakken past.

Holy moly! In vervolg op mijn vorige blogpost: Diep respect voor David Smith, de maker van de hoes ‘Born and Raised’ van John Mayer. Hij maakte zelfs meerdere versies…!

Bekijk hier zijn bijzondere werk. Van de uiteindelijke schets zou ik best een poster willen hebben.

Ik heb ‘m nog niet, de nieuwe van John Mayer, maar ik vind de hoes al het aanschaffen waard. Ik heb ‘m al regelmatig voorbij zien komen en hij deed me steeds ergens aan denken. Ineens wist ik ‘t! Het album Ogdens’ Nut Gone Flake van The Small Faces!

Zou Mayer tegen zijn ontwerper hebben gezegd: ‘Ik zou zoiets wel willen.’ Of zou de ontwerper, zonder Mayer’s invloed, zijn geïnspireerd door de hoes van The Small Faces? Wie weet, kennen ze de plaat niet eens (lijkt me sterk).

Zie je de overeenkomsten? Muntjes, bloemen, linten, krullende ornamenten. De typografie is niet hetzelfde, maar komt enigszins uit hetzelfde straatje.

Bekijk hier de prachtige hoes van John Mayer’s nieuwe album Born And Raised in detail.